Stałe czasowe czujników temperatury

Zależność wyniku pomiaru temperatury od: średnicy i grubości ścianki czujnika skoku temperatury prędkości mieszania

Wynik pomiaru temperatury dokonywanej elektronicznym termometrem z zewnętrznym czujnikiem temperatury, o obudowie wykonanej z rurki ze stali nierdzewnej, stabilizuje się z określoną szybkością, wynikającą z:

• mechanicznej konstrukcji i rozmiarów obudowy czujnika,
• właściwości cieplnych zastosowanych materiałów do budowy czujnika,
• właściwości cieplnych mierzonego medium (rodzaju medium),
• prędkości przepływu medium wokół czujnika.

Oznacza to, że po umieszczeniu czujnika w mierzonym medium (powietrzu, płynie, rozdrobnionym materiale itp.), którego temperatura jest różna od temperatury czujnika o wartość "delta u" (na osi pionowej wykresu), temperatura czujnika będzie stopniowo (a niestety nie natychmiast) zbliżać się do temperatury mierzonego medium. Typowy przebieg zmian wyniku pomiaru temperatury przedstawiono na wykresie w funkcji czasu (na osi poziomej). Charakterystyczne czasy dla wybranych rozmiarów czujnika i dla dwu różnych mediów (wody i powietrza) podano w tabeli poniżej. Dla innych mediów – stałe czasowe będą zwykle zawierać się pomiędzy danymi dla tych dwu mediów wymienionych w tabeli.

Warto zwrócić uwagę na fakt, że:

• przy pomiarach temperatury medium bez wymuszonego przepływu (podanego w tabeli), czasy charakterystyczne będą większe od podanych w tabeli,
  
• zrównanie się temperatury czujnika z temperatura medium z błędem mniejszym od 1% skoku "delta u" następuje po czasie dwa razy większym niż podany w tabeli w kolumnach "T 0,9".